Η Διακήρυξη της προσωρινής κυβέρνησης της Μακεδονίας
Αριθ. Πρωτ. 1
Προς τας Κυβερνήσεις των Ευρωπαϊκών Δυνάεμων.
Τα πολυχρόνια δεινά, ων γνώσιν έλαβον κατά καιρούς δια αντιπροσώπων αυτών αι σεβασταί Κυβερνήσεις και τα οποία επετάθησαν επ’ εσχάτων, ηνάγκασαν τους κατοίκους της Μακεδονίας να δράξωνται των όπλων, όπως προστατεύωσι την ζωήν, την τιμήν και την ιδιοκτησία εαυτών.
Συνελθόντες σήμερον οι αντιπρόσωποι των διαφόρων κοινοτήτων της Μακεδονίας, κατέλυσαν την τυρρανικήν εξουσίαν του Σουλτάνου, ανεκήρυξαν την ένωσιν της μακεδονίας μετά της μητρός Ελλάδος και εξελέξαντο ημάς, όπως σχηματίσωμεν την προσωρινήν Κυβέρνησιν της επαναστάσεως με την υποχρέωσινν’ αποταθώμεν προς τας Χριστιανικάς Δυνάμεις και να ζητήσωμεν την ισχυράν αυτών προστασίας υπέρ του δικαίου του αγώνος μας και το έλεος αυτών υπέρ των κινδυνεύοντων εκ της Τουρκικής θηριωδίας γυναικοπαίδων ημών.
Πεποίθαμεν, ότι η περί του μέλλοντος της Ανατολής μέριμνα των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων θέλει επεκταθή και εφ’ ολοκλήρου της Μακεδονίας, η οποία είναι έτοιμη υπέρ της ελευθερίας της και υπέρ της μετά της μητρός Ελλάδος ενώσεως της, να παραδοθή εις το πυρ και τον όλεθρον, εάν είναι ανάγκη, ή να εξακολουθή δουλεύουσα εις την επονείδιστον εξουσίαν, ης τα όργανα, οι Κιρκάσιοι, οι Γκέκαι, οι Ζεϊμπέκαι και οι Βασιβουζούκοι ηρήμωσαν την πατρίδα ημών και εβεβήλωσαν την τιμήν και την ιερότητα της οικογενειακής ημών εστίας.
Πάσαι αι υποσχέσεις και υποχρεώσεις, ας ανέλαβεν η εξουσία αύτη απέναντι των υπηκόων της και απέναντι των Μεγάλων Δυνάμεων, απεξείχθησαν μέχρι τούδε εσκεμμένως δόλιαι και απατηλαί. Η Τούρκικη Κυβέρνησις πολλάκις παρεχώρησε δικαιώματα, αλλ’ η τυραννία ουδέ προς στιγμήν εχαλαρώθη. Απ΄εναντίας, τα δεινά ημών παρίστανται ατελεύτητα και φοβερώτερα, καθόσον η κυβέρνησις αυτή χαλαρούται και εκμηδενίζεται. Δια τούτο ηναγκάσθημεν να καταφύγωμεν εις τα όπλα, ίνα αποθάνωμεν τουλάχιστον ως άνθρωποι και Έλληνες, εάν δεν μας επιτραπή να ζήσωμεν ως άνθρωποι λογικοί και ελέυθεροι.
Εν Λητοχωρίω Ολύμπου τη 19 Φεβρουαρίου 1878.
Η προσωρινή Κυβέρνησις της Μακεδονίας
Ευάγγελος Κοροβάγκος, πρόεδρος, Α. Αστερίου, Γ.Β. Ζαχαριάδης, Νικηφόρος, ιερομόναχος, Ιωάννης Γ. Βεργίδης, Αθαν. Γεωργίου, ιερεύς, Ιωάννης Νικολάου.