Δεκέμβρης στο παλιό Λιτόχωρο

Τα Λιτουχουρνά του κ. Νίκου

"Δικέμβρης στου παλιό Λιτόχουρου!!!

Κάθι νοικουκύρς πρέπ να φρουντίσ για τα χρειαζουμινα. Ι χμώνας δεν αστιέβιτι.

Σμαζώνιτει σιγά σιγά ι κόσμους στα σπίτια τ’. Τα χιόνια,που ήταν πλιότιρα παλιότιρα, ανάγκαζαν στ’ χειμουνιάτκ τ’ν απραξία…

Κάθι ιπουχή μι τς θκετς τς χάρις κι τς συνήθειες. Κι οι Λιτουχουρνοί μι τα θκατς τα έθιμα. Νηστεία για τα Χριστουέγιννα.

Τα γρούνια σιαυτές τς τιλιφταίεις τς μέρις τα “μάγκουναν” Τα τάιζαν για να γιμώσν μι κρέας κι παστό. Πουλλά λιτουχουρίτκα σπίτια τάϊζαν γρούνια. Καρτηρούσαν να φτασν οι Παραμουνές απ’ τα Χριστούγιννα. Τότι τα έσφαζαν κατά γειτουνιές κι σόϊα. Ήταν γιγουνός του σφάξιμου. Οι τηγανιές μι τα “μπιτζιβίσια” πάιναν σύννιφου..

Του “μπρούσκου” του κρασί έτριχι άφθονου…. Τα κέφια φούντουναν..

Ι Χριστουγιννιάτκους αυτός ι μήνας είχει ιφχάριστου χρώμα. Θέλς οι γιουρτές θέλς οι διακουπές, θέλς η προυσμουνή για ούλα αυτά τα θρησκιφτικά ιξιριτικά γιγουνότα ιπιδρούσαν στ Λιτουχουρίτκ ψυχουλουγία κι δημιουργούσαν ιφχάριστ διάθισ’. Η συμπιριφορά ήταν ανάλουγ’. Θαρρείς κι ι κόσμους γένουνταν καλλίτιρους. Καταπραϋναν τα δυσάριστα. Αυγάτινει η καλόκαρδ κι καλουσυνάτ συμπιριφορά. Πιρίσσιβει του γέλιου.. ."

Απ’ το βιβλίο του κ. Νίκου Ντάβανου “Λιτουχουρνή ντοπιουλαλιά”, 1999 -Δήμος Λιτοχώρου, Σειρά Μελέτες κι έρευνες

Previous
Previous

Του χαΐρ’

Next
Next

Το πανηγύρι του ΑηΛιά